VIZUALINĖS PRIEVARTOS IR „TAIKOMOJO ARISTOTELIZMO" KRITIKA M. HANEKE'S FILME „SMAGŪS ŽAIDIMĖLIAI".

The article analyses the question of cinematic visual violence and the case of M. Haneke's "Funny Games". Serial products of contemporary visual culture are constructed in accordance with the rules of the so-called "applied Aristotelianism". How the industry of visual entertainment redevelops Aristo...

Descripción completa

Detalles Bibliográficos
Publicado en:Problems / Problemos Vol. 88; pp. 130 - 141
Autor principal: Milerius, Nerijus
Formato: Artículo
Publicado: Vilnius University 2015
Acceso en línea:Ver este registro en EBSCOhost
fields @attributes:
  recordID: 1
pdfLink:
plink: https://search.ebscohost.com/login.aspx?direct=true&db=hlh&AN=110259086&site=ehost-live
header:
  @attributes:
    shortDbName: hlh
    uiTerm: 110259086
    longDbName: Humanities International Complete
    uiTag: AN
  controlInfo:
    bkinfo:
    jinfo:
      jid:
        13921126
        3D4C
      jtl: Problems / Problemos
      issn: 13921126
      maglogo: N
    pubinfo:
      dt: 2015
      vid: 88
      pid: 16037
      pub: Vilnius University
    artinfo:
      ui:
        110259086
        10.15388/Problemos.2015.88.8483
      ppf: 130
      ppct: 11
      formats:
        fmt:
          @attributes:
            type: P
            size: 1.8MB
      tig:
        atl: VIZUALINĖS PRIEVARTOS IR „TAIKOMOJO ARISTOTELIZMO" KRITIKA M. HANEKE'S FILME „SMAGŪS ŽAIDIMĖLIAI".
      aug:
        au: Milerius, Nerijus
        affil: Vilniaus universiteto, Filosofijos katedra, Universiteto g. 9/1, LT-01513 Vilnius
      sug:
      keyword:
        Aristotle's "Poetics"
        catharsis
        visual violence
        Aristotelio „Poetika"
        Haneke
        katarsis
        vizualinė prievarta
      ab:
        The article analyses the question of cinematic visual violence and the case of M. Haneke's "Funny Games". Serial products of contemporary visual culture are constructed in accordance with the rules of the so-called "applied Aristotelianism". How the industry of visual entertainment redevelops Aristotle's "Poetics" is especially evident in the films of entertaining visual violence. Aristotle's theory is treated not only as the principle that provides legitimate basis to depiction of violence, but also as a rule that allows to achieve "an institutionalized catharsis". The strong links between cinematic visual violence and "applied Aristotelianism" allow us to understand why the criticism of entertaining visual culture quite often coincides with the desire to deconstruct the laws of classical narration. It is precisely the strategy undertaken by Haneke in "Funny Games". Haneke negates the two basic principles of Aristotelian poetics. Firstly, he deconstructs the experience of visual pleasure and, therefore, prevents the viewer from experiencing catharsis as reward. Secondly, by twice rewinding the same violent act, Haneke refocuses attention from the narration to the viewer, and turns the latter into the main "character" of the film. Both modifications transform "Funny Games" into the field of polemics with the industry of entertaining visual violence.
        Straipsnyje analizuojama vizualinės prievartos tema kine ir konkretus vizualinės prievartos atvejis Michaelio Haneke's „Smagiuose žaidimėliuose". Serijiniai šiuolaikinės vizualinės kultūros produktai konstruojami pagal „taikomojo aristotelizmo" taisykles. Aristotelio „Poetikos" pertvarkymas savo reikmėms ypač akivaizdus serijiniuose vizualinės prievartos kūriniuose. Aristotelio teorija traktuojama ne tik kaip prievartos vaizdavimą legitimuojantis veiksnys, bet ir kaip taisyklių sąvadas, leidžiantis bet kokiame pramoginiame prievartos kūrinyje pasiekti „institucionalizuotą katarsį". Glaudūs šiuolaikinių vizualinės prievartos kino kūrinių ir „taikomojo aristotelizmo" ryšiai leidžia suprasti, kodėl pramoginės vizualinės kultūros kritika neretai sutampa su siekiu dekonstruoti klasikinės naracijos dėsnius. Būtent tokios strategijos „Smagiuose žaidimėliuose" laikosi austrų režisierius Haneke, du kartus, 1997 m. ir 2007 m., identiškai atkartojęs tą patį naratyvą. Haneke iš esmės paneigia du esminius Aristotelio poetikos principus. Pirma, suardo vizualinio malonumo patyrimą, sykiu užkirsdamas kelią žiūrovui patirti katarsį. Antra, to paties smurtinio epizodo persukimo atgal veiksmu pagrindiniu filmo personažu paverčia patį žiūrovą. Šios modifikacijos paverčia „Smagius žaidimėlius" polemikos su šiandienos pramoginiais smurtiniais filmais kritine platforma.
      pubtype: Academic Journal
      doctype: Article
      src: R
    language: Lithuanian
    refInfo:
    copyright:
      @attributes:
        flag: Y
      custom: Copyright of Problems / Problemos is the property of Vilnius University and its content may not be copied or emailed to multiple sites without the copyright holder's express written permission. Additionally, content may not be used with any artificial intelligence tools or machine learning technologies. However, users may print, download, or email articles for individual use.
      item: Problems / Problemos
      holder: Vilnius University
      dt:
        @attributes:
          year: 2015
    holdings:
      @attributes:
        islocal: N