Metaphors of Mental Unrest: Making Subjectivity and Resistance in Modern Iranian Film and Fiction.
As a creative literary technique, metaphor has found a place in modern Iranian literature as a form of expression against censorship. The purpose of this article is to examine the metaphorical uses of mental restlessness, mental discomfort, and illness with examples from modern Iranian literature. E...
| Publicado en: | Monograf no. 16; pp. 35 - 61 |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Artículo |
| Publicado: |
Monograf
2022
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Ver este registro en EBSCOhost |
| Sumario: | As a creative literary technique, metaphor has found a place in modern Iranian literature as a form of expression against censorship. The purpose of this article is to examine the metaphorical uses of mental restlessness, mental discomfort, and illness with examples from modern Iranian literature. Examples to be examined in this context are Dariush Mehrjui's movie The Cow (Gav, 1969), Simin Daneshvar's novel Sūvashūn (A Persian Requiem, 1969), and Mahmoud Dowlatabadi's The Colonel (Zaval-e Kolonel, 2011). The main uses of metaphors in these artistic productions are subsequently to reflect on a national allegory of poverty and injustice, failing modernization and, critique of admiration for the West, which Jalal Al-i Ahmad defines as gharbzadagi, and finally, Iranian nation's alienation, disenchantment, and disappointment as failing revolutionaries. The common theme of the metaphors is through the trope of illness, unrest, or existential crisis such as malnutrition, typhus, mania, depression, psychosis, and posttraumatic stress disorder. The use of metaphors of mental illness does not only bypass censorship. Thanks to the creative direction of metaphors, authors can also experimentally test the limits of representation of the political dissident and unrepresentable such as fear, mental metamorphosis, and madness. The main discussions are how these narratives develop the themes of subjectivity, determining the classes as governable or not, and literary articulations of resistance both to censorship and resistance to one's existential crisis. While the narratives elaborate on subjectivity and resistance, they deconstruct the ideas of the human question, westernization, and martyrdom of the Sacred Defense literature (adabiyat-e defa'-e moqaddas) as well as fallible ideologies appearing as a result of failing revolutionaries who are tortured and traumatized. Yaratıcı bir edebi teknik olarak metafor, modern İran edebiyatında sansüre karşı bir ifade biçimi olarak yer bulmuştur. Bu makalenin amacı ise zihinsel huzursuzluk, zihinsel rahatsızlık ve hastalığın metaforik kullanımlarını modern İran edebiyatından örneklerle incelemektir. Bu bağlamda incelenecek örnekler Dariush Mehrjui'nin 1969 yapımı filmi Gav, yine aynı yıl yazılan Simin Danişver'in Sūvashūn romanı ile Mahmut Devletabadi'nin Zaval-e Kolonel isimli romanıdır. Bu sanatsal yapıtlarda metaforun temel kullanımları, sırasıyla ulusal bir yoksulluk ve adaletsizlik alegorisi, başarısız modernleşme ve Celal Al-i Ahmed'in gharbzadagi olarak tanımladığı Batı hayranlığı eleştirisi ve son olarak İran ulusunun yabancılaşması ve yanılan devrimciler olarak hayal kırıklıklarının ifade edilmesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Metaforların ortak teması, yetersiz beslenme, tifüs, mani, depresyon, psikoz ve travma sonrası stres bozukluğu gibi hastalık, huzursuzluk ya da varoluşsal krizlerdir. Zihinsel rahatsızlık metaforu sadece sansürü atlatmakla kalmaz. Yaratıcı yönleri sayesinde metaforlar, yazarların politik muhalifliğin temsili ya da korku, metamorfoz ve akıl yitimi gibi temsil edilmesi zor durumları yazınsal olarak test edebilirler. Ana tartışmalar, bu anlatıların öznellik temalarını nasıl geliştirdiği, sınıfların yönetilebilir olup olmadığının belirlenmesi ve hem sansüre hem de varoluşsal krize karşı direnişin edebi ifadeleridir. Anlatılar kimlik ve direnişe odaklanırken insan sorusu, Batılılaşma ve şehitlik gibi fikirlerin yanısıra işkence gören ve travmatize edilen yanılmış devrimcilerin yanılabilir ideolojilerini de yapıbozuma uğratıyor. |
|---|