SCHOPENHAUER FELSEFESİNDE EVRİM VE TELEOLOJİ.
Schopenhauer, who presents the thing-in-itself, which Kant thinks cannot be known, as 'will', explains that the will manifests itself gradually as inorganic nature, plants, animals and human beings, respectively, in a stepwise evolutionary process. He states that the ideas he takes from Plato corres...
| Publicado en: | Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi (FLSF) no. 39; pp. 107 - 129 |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Artículo |
| Publicado: |
Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi (FLSF)
Autumn2024
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Ver este registro en EBSCOhost |
| Sumario: | Schopenhauer, who presents the thing-in-itself, which Kant thinks cannot be known, as 'will', explains that the will manifests itself gradually as inorganic nature, plants, animals and human beings, respectively, in a stepwise evolutionary process. He states that the ideas he takes from Plato correspond to these levels as the direct objectification of the will. The individual things that emerge as the representation of the subject are copies of prototypes called ideas. Schopenhauer, who also takes teleology from Aristotle, explains that nothing in nature is purposeless and meaningless, and that everything emerges in complete harmony, according to a purpose. Nature has given every living creature the organs and characteristics necessary to sustain its species. In this study, which focuses on Schopenhauer's thoughts on evolution and teleology, it is claimed that the philosopher, with his teleology based on the will as the real being and its uniqueness and timelessness, was in search of a third way against mechanism and theism, but could not present it consistently. Because, considering that the will is blind, that is, unconscious and ignorant, how it "foresees" what every living being will need cannot be answered consistently by the philosopher. The philosopher points out the timelessness of will, but this time the extinction of species creates a great contradiction. Kant'ın bilinemeyeceğini düşündüğü kendinde şeyi "isteme" olarak ortaya koyan Schopenhauer, istemenin sıçramalı bir evrimsel süreçte sırasıyla inorganik doğa, bitkiler, hayvanlar ve insanlar olarak aşamalı bir şekilde kendini ortaya koyduğunu açıklar. O, Platon'dan aldığı ideaların, istemenin doğrudan nesneleşmesi olarak bu seviyelere karşılık geldiğini belirtir. Öznenin tasarımı olarak ortaya çıkan tek tek şeyler ise idealar denilen prototiplerin kopyalarıdır. Aristoteles'ten de teleolojiyi alan Schopenhauer, doğada hiçbir şeyin amaçsız ve anlamsız olmadığını, her şeyin tam bir uygunluk içinde, bir amaca göre ortaya çıktığını açıklar. Doğa her canlıya türünü sürdürmesi için gereken organ ve özellikleri vermiştir. Schopenhauer'un evrim ve teleolojiye dair düşüncelerinin konu alındığı bu çalışmada, asıl varlık olan isteme ve onun tekliğiyle zaman dışılığına dayanan teleolojisiyle filozofun mekanizm ve teizme karşı üçüncü bir yol arayışında olduğu ancak bunu tutarlı şekilde ortaya koyamadığı iddia edilmiştir. Zira, istemenin kör, yani bilinçsiz ve bilgisiz olduğu göz önüne alındığında, her canlının ihtiyaç duyacağı şeyleri nasıl "öngördüğü" filozof tarafından tutarlı bir şekilde cevaplanamaz. Filozof, istemenin zaman dışılığına işaret eder ancak bu sefer de türlerin yok olmaları büyük bir çelişki yaratır. |
|---|