ASUR TİCARET KOLONİLERİ ÇAĞI’NDA ANADOLU’DA ÖZGÜRLÜĞÜN KISITLANMASI: HAPİS UYGULAMALARI VE TOPLUMSAL DÜZEN.
This article examines imprisonment and detention practices based on archival documents from the Old Assyrian period, revealing that the restriction of merchants’ freedoms was not merely an individual injustice, but also a decisive factor in maintaining social order and controlling economic relations...
| Publicado en: | Tarih İncelemeleri Dergisi Vol. 40; no. 2; pp. 1073 - 1091 |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Artículo |
| Publicado: |
Tarih Incelemeleri Dergisi
ara2025
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Ver este registro en EBSCOhost |
| Sumario: | This article examines imprisonment and detention practices based on archival documents from the Old Assyrian period, revealing that the restriction of merchants’ freedoms was not merely an individual injustice, but also a decisive factor in maintaining social order and controlling economic relations. The documents reveal that merchants were imprisoned, particularly as a result of debt disputes, commercial conflicts and arbitrary interventions by local authorities; that this situation highlighted the delicate balance between individual security and economic interests; and that imprisonment was not merely an individual sanction but a control mechanism applied to ensure the continuity of the commercial order. The seizure of assets during imprisonment and practices such as release on bail reflect the intertwining of economic interests with the functioning of the legal system. Furthermore, the direct involvement of family members in the process through suretyship, witnessing or legal action highlights the central role of the family institution in economic and legal proceedings. The study argues that imprisonment and detention are not merely punitive measures, but should also be considered as multifaceted practices that shape socio-economic-political relations, thereby offering a unique contribution to the literature. Bu makalede, Eski Asur dönemine ait arşiv belgeleri üzerinden hapis ve tutuklama uygulamaları incelenmiş, tüccarların özgürlüklerinin kısıtlanmasının yalnızca bireysel bir mağduriyet olmadığı, aynı zamanda toplumsal düzenin korunmasında ve ekonomik ilişkilerin kontrolü açısından belirleyici bir unsur olduğu ortaya konulmuştur. Belgelerde, özellikle borç anlaşmazlıkları, ticari ihtilaflar ve yerel otoritelerin keyfî müdahaleleri sonucu tüccarların hapsedildiği; bu durumun bireysel güvenlik ile ekonomik çıkarlar arasındaki hassas dengeyi görünür kıldığı; hapsedilmenin yalnızca bireysel bir yaptırım değil, ticari düzenin devamlılığını sağlamak amacıyla uygulanan bir denetim aracı olduğu görülmektedir. Hapis sırasında mal varlıklarına el konulması, kefaletle serbest bırakılma gibi uygulamalar, ekonomik çıkarların hukuk düzeninin işleyişiyle iç içe geçmesinin yansımasıdır. Ayrıca, aile üyelerinin kefalet, şahitlik veya hukuki girişimler yoluyla sürece doğrudan dâhil olması, aile kurumunun ekonomik ve hukuki işleyişteki merkezi rolünü ortaya koymaktadır. Çalışma, hapis ve tutuklamanın salt bir cezalandırma uygulaması olmadığını, aynı zamanda sosyal-ekonomik-politik ilişkileri şekillendiren çok yönlü bir uygulama olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunarak literatüre özgün bir katkı sunmaktadır. |
|---|