MANIPULACJA EMOCJAMI I DANE AFEKTYWNE W EPOCE CYFROWEJ.
This article offers a critical analysis of emotional manipulation in social media, framing it as a constitutive element of the broader infrastructure of digital affective capitalism. It opens with empirical cases of interference in users' emotional states--the Facebook emotional contagion experiment...
| Publicado en: | Filozofia i Nauka Vol. 13; no. Part2; pp. 99 - 113 |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Artículo |
| Publicado: |
Institute of Philosophy & Sociology of the Polish Academy of Sciences
2025
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Ver este registro en EBSCOhost |
| Sumario: | This article offers a critical analysis of emotional manipulation in social media, framing it as a constitutive element of the broader infrastructure of digital affective capitalism. It opens with empirical cases of interference in users' emotional states--the Facebook emotional contagion experiment of 2014 and the activities of Cambridge Analytica--which reveal the capacity of digital platforms to modulate moods, decisions, and political behaviors through algorithms, personal data, and psychographic microtargeting. At the same time, the article argues that narratives of the "omnipotence" of these technologies are often exaggerated, as models of personality and emotional prediction remain epistemologically fragile, reductive, and highly context-dependent. The analysis then shifts from spectacular scandals to everyday affective practices, such as the use of emoji, emoticons, and platform-specific reaction systems. These are interpreted as tools of emotional standardization that simultaneously enable affective expression and reduce its complexity, rendering it susceptible to aggregation, sentiment analysis, and commodification. Drawing on Whitehead's process philosophy, Butler's theory of performativity, Hochschild's concept of emotional labor, and Zuboff's critique of surveillance capitalism, the article argues that emotions in social media are not merely expressed but are co-produced by platform architectures. Emoji and sentiment analysis systems are thus presented as components of a biopolitics of emotion, in which affect becomes an economic resource and users function as affective workers for platforms. At the same time, the article highlights the limits of algorithmic approaches to emotion: its contextuality, ambiguity, and relational character resist full automation. In conclusion, an alternative research perspective is proposed, inspired by concepts of transindividuality and emotional communitarianism, which conceptualizes affect not as a commodity but as a relational, political, and ethical resource capable of fostering solidarity and resistance to the instrumental logic of digital capitalism. Tekst podejmuje krytyczną analizę manipulacji emocjonalnej w mediach społecznościowych, ujmując ją jako element szerszej infrastruktury cyfrowego kapitalizmu afektywnego. Punktem wyjścia są empiryczne przykłady ingerencji w emocje użytkowników - eksperyment Facebooka z 2014 roku oraz działalność Cambridge Analytica - które ujawniają zdolność platform cyfrowych do modulowania nastrojów, decyzji i zachowań politycznych przy użyciu algorytmów, danych osobowych i psychograficznego mikrotargetowania. Tekst pokazuje jednak, że narracja o „wszechmocy" tych technologii bywa przesadzona, a modele osobowości i predykcji emocjonalnych są epistemologicznie kruche, uproszczone i silnie kontekstualne. W dalszej części analiza przesuwa się z poziomu spektakularnych skandali ku codziennym praktykom afektywnym, takim jak użycie emoji, emotikonów i reakcji platformowych. Zostają one zinterpretowane jako narzędzia standaryzacji emocji, które jednocześnie umożliwiają ekspresję afektywną i redukują jej złożoność, czyniąc ją podatną na agregację, analizę sentymentu i komodyfikację. Odwołując się do filozofii procesualnej Whiteheada, teorii performatywności Butler, koncepcji pracy emocjonalnej Hochschild oraz krytyki kapitalizmu nadzoru Zuboff, tekst argumentuje, że emocje w mediach społecznościowych nie są jedynie wyrażane, lecz współprodukowane przez architekturę platform. Emoji i systemy analizy sentymentu zostają ukazane jako elementy biopolityki emocji, w której afekt staje się surowcem ekonomicznym, a użytkownicy - afektywnymi pracownikami platform. Jednocześnie tekst wskazuje na granice algorytmicznego ujęcia emocji: ich kontekstualność, wieloznaczność i relacyjny charakter wymykają się pełnej automatyzacji. W zakończeniu zaproponowana zostaje alternatywna perspektywa badawcza, inspirowana koncepcją transindywidualności i komunitaryzmu emocjonalnego, która traktuje afekt nie jako towar, lecz jako zasób relacyjny, polityczny i etyczny, zdolny do budowania solidarności i oporu wobec instrumentalnej logiki cyfrowego kapitalizmu. |
|---|