Διερεύνηση του προεγχειρητικού και μετεγχειρητικού άγχους γονέων νοσηλευόμενων παιδιών και των αντιλήψεών τους για την παρεχόμενη πληροφόρηση.
Introduction: Hospitalization, and especially the surgical intervention of a child, constitutes a highly stressful event for parents, often accompanied by feelings of anxiety, uncertainty, and fear. This anxiety can significantly impact their psychological state and their overall caregiving experien...
| Publicado en: | Nosileftiki Vol. 65; no. 1; pp. 67 - 83 |
|---|---|
| Autores principales: | , , , , , |
| Formato: | research tables/charts Journal Article |
| Publicado: |
Hellenic Nurses' Association
Jan-Mar2026
|
| Acceso en línea: | Ver este registro en EBSCOhost |
| Sumario: | Introduction: Hospitalization, and especially the surgical intervention of a child, constitutes a highly stressful event for parents, often accompanied by feelings of anxiety, uncertainty, and fear. This anxiety can significantly impact their psychological state and their overall caregiving experience. Aim: The study was to investigate the levels of stress experienced by parents of children undergoing surgery in a public hospital in the prefecture of Attica. Material and Method: The study sample consisted of 200 parents of hospitalized children. Data collection was conducted through interviews using the "State-Trait Anxiety Inventory (STAI)" questionnaire, which also included socio-demographic and clinical variables, along with parents' views regarding preoperative information. Statistical analysis was performed using SPSS. Univariate analysis was carried out using Pearson correlation coefficients, independent samples t-tests, and one-way ANOVA. The significance level was set at p<0.05. Results: Findings indicated that preoperative state anxiety was significantly higher than preoperative trait anxiety (p<0.001), as well as significantly higher than postoperative state anxiety (p<0.001). A statistically significant difference in preoperative trait anxiety was found between parents who had previously hospitalized a child and those without such experience (p=0.050). Educational level (p=0.033) and the total information score (p<0.001) had a significant impact on preoperative trait anxiety, while only information about postoperative care (p=0.001) significantly affected preoperative state anxiety. Parents who received adequate information about anesthesia and medical examinations reported 3.55 and 4.24 points lower preoperative trait anxiety scores, respectively, compared to those who received partial or no information. Similarly, parents who were adequately informed about postoperative care had 4.06 points lower preoperative trait anxiety scores. According to the multiple linear regression model, only the information provided regarding postoperative care (p=0.014) had a statistically significant effect on postoperative state anxiety. Conclusions: The study highlights the need to enhance communication and provide individualized information to the parents of pediatric patients. Offering psychological support and guidance to parents can significantly contribute to reducing anxiety and improving the overall hospitalization experience. Εισαγωγή: Η νοσηλεία και ιδίως η χειρουργική επέμβαση ενός παιδιού αποτελεί έντονα αγχογόνο γεγονός για τους γονείς, καθώς συνοδεύεται από συναισθήματα ανησυχίας, αβεβαιότητας και φόβου. Το άγχος που βιώνουν μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογική τους κατάσταση αλλά και τη γενικότερη εμπειρία της φροντίδας του παιδιού. Σκοπός: Να διερευνηθούν τα επίπεδα άγχους που βιώνουν οι γονείς παιδιών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση σε δημόσιο νοσοκομείο του νομού Αττικής.. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 200 γονείς νοσηλευόμενων παιδιών. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με συνέντευξη χρησιμοποιώντας το ερωτηματολόγιο «State-trait Anxiety Inventory (STAI)» στις οποίες συμπεριλήφθηκαν κλινικοδημογραφικά χαρακτηριστικά και απόψεις των γονέων για τη πληροφόρηση προεγχειρητικά. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με την χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS. Η μονοπαραγοντική ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τους συντελεστές συσχέτισης του Pearson, t-test για ανεξάρτητα δείγματα, το μοντέλο της ανάλυσης διακύμανσης κατά ένα παράγοντα ενώ το επίπεδο της στατιστικής σημαντικότητας τέθηκε το p<0.05. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το παροδικό άγχος είναι στατιστικά σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με το μόνιμο άγχος προεγχειρητικά (p<0,001). Επίσης, ότι το παροδικό άγχος προεγχειρητικά ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με το παροδικό άγχος μετεγχειρητικά (p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των γονέων που έχουν νοσηλεύσει παιδί στο παρελθόν και αυτών που δεν είχαν την εμπειρία (p=0,050) σε σχέση με το μόνιμο άγχος προεγχειρητικά. Η εκπαίδευση (p=0,033) και η συνολική βαθμολογία πληροφόρησης (p<0,001) είχαν στατιστικά σημαντική επίδραση στο μόνιμο άγχος προεγχειρητικά και μόνο η μετεγχειρητική φροντίδα (p=0,001), είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στον δείκτη παροδικού άγχους προεγχειρητικά. Οι γονείς που είχαν επαρκή ενημέρωση για την αναισθησία και για τις ιατρικές εξετάσεις είχαν 3,55 και 4.24 μονάδες, αντίστοιχα, μικρότερη βαθμολογία μόνιμου άγχους προεγχειρητικά σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν ή είχαν μερική ενημέρωση. Οι γονείς που είχαν επαρκή ενημέρωση για την μετεγχειρητική φροντίδα είχαν 4.06 μονάδες μικρότερη βαθμολογία μόνιμου άγχους προεγχειρητικά, σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν ή είχαν μερική ενημέρωση. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο της πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης για την εκτίμηση της ανεξάρτητης επίδρασης των ερωτήσεων που αφορούν την πληροφόρηση στο παροδικό άγχος μετεγχειρητικά, τα αποτελέσματα της ανάλυσης ανέδειξαν ότι μόνο η μετεγχειρητική φροντίδα (p=0,014) είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στο παροδικό άγχος μετεγχειρητικά. Συμπεράσματα: Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη ενίσχυσης της επικοινωνίας και παροχής εξατομικευμένων πληροφοριών στους γονείς παιδιατρικών ασθενών. Η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και καθοδήγησης προς τους γονείς μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη μείωση του άγχους και στη βελτίωση της συνολικής εμπειρίας νοσηλείας. |
|---|