THE DEVELOPMENTAL ANALYSIS OF THE ASSOCIATIVE SITUATIONAL COMPONENT IN COMMAND CONCEPTUALIZATION.
It has been established that part of the adults' cognitive content of a communicated speech act is implicitly associated situational information. It has also been found that the stereotypical situation for "command" is social in character. Analysis of the children's (aged 9 to 11) association field...
| Publicado en: | Respectus Philologicus Vol. 13; no. 18; pp. 146 - 158 |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Artículo |
| Publicado: |
Vilnius University
2008
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Ver este registro en EBSCOhost |
| Sumario: | It has been established that part of the adults' cognitive content of a communicated speech act is implicitly associated situational information. It has also been found that the stereotypical situation for "command" is social in character. Analysis of the children's (aged 9 to 11) association field of 'komanduoti' (to command) also reveals and confirms the social character of the situational information. Its prevailing components, similarly to adults', are the "circumstances", "who induces", and "who is induced". However, associatively activated situational information is not identical in content for adults and children, and this fact gives basis to the conclusion about the developmental nature of this component. Žinoma, kad kalbos akto „komanduoti“ mentalinės reprezentacijos dalį sudaro asociatyvinis situatyvinis komponentas. Šio straipsnio tikslas - nustatyti, ar šis komponentas priklauso nuo žmogaus amžiaus, t. y. ar yra pažintinio vystymosi dalis. Darbe remtasi šiais postulatais: 1. komunikacijos pagrindą sudaro kalbos aktai, nes tik jie turi reikšmę (Johnson 2002); 2. lingvistinės žodžio formos kognityvinė erdvė (angl. mental space) yra platesnė, taip pat ji yra fluidiška ir dinamiška (Fauconnier 1998); 3. situacija ar kontekstas ne tik veikia žinojimą ar mąstymą, bet yra neatskiriama jų dalis (King 2000); Straipsnyje keliama hipotezė, kad situatyvinis komponentas yra laipsniško mentalinės reprezentacijos vystymosi dalis. Buvo nustatytas 9-11 metų amžiaus vaikų kalbinio akto „komanduoti“ asociacijų laukas. Taikytas laisvųjų asociacijų metodas (Steponavičienė 1986). Nustatyta, kad vaikai, kaip ir suaugusieji, į komunikacinio akto „komanduoti“ asociacinę reprezentaciją įtraukia situaciją. Ji yra socialinio pobūdžio. Vaikų atsakymuose vyrauja tokie komponentai: ,direktyvinio akto aplinkybės', ,kas priverčia atlikti veiksmą', ,kas yra verčiamas'. Nors vaikų ir suaugusiųjų situatyvinių asociatyvinių laukų komponentų išdėstymas nėra visiškai vienodas, pastebimas didelis komponentų paskirstymo panašumas. Ryškesnis skirtumas pastebėtas išanalizavus situatyvinių asociacijų semantinį turinį. Suaugusiųjų asociacijos yra stereotipinio pobūdžio. Vaikų asociacijos yra įvairesnės, labiau emocinės, nulemtos jų betarpiškos aplinkos. Anksčiau paminėti tyrimo rezultatai leidžia daryti prielaidą, kad asociatyvinis situatyvinis komponentas keičiasi žmogui bręstant ir palaipsniui artėja prie visuomenės įtvirtintų normų. Dowiedzione jest, że składową częścią umysłowej reprezentacji dyrektywnego aktu mowy „rozkazywać“ jest składnik (komponent) skojarzeniowosytuacyjny. Celem niniejszego artykułu było ustalenie, czy ten komponent jest uzależniony od wieku respondenta, to znaczy, czy jest składnikiem rozwoju poznawczego. Założenia pracy opierają się na następujących postulatach: 1. Podstawę umiejętności komunikacyjnych tworzą akty mowy, albowiem tylko one posiadają znaczenie, są zrozumiałe dla odbiorcy (Johnson 2002). 2. Językowa postać wyrazów posiada pojemniejszą przestrzeń poznawczą (ang. mental space), wykazuje przy tym dynamiczność i plastyczność (Fauconnier 1998). 3. Nieodzowną częścią zarówno wiedzy, jak i myślenia jest sytuacja bądź też kontekst, w którym się one odbywają (King 2000). Wysunięto hipotezę, że składnik sytuacyjny reprezentuje stopniowy rozwój umysłowy. Po zastosowaniu metody swobodnie skojarzeniowej (Steponaviciene 1986) zostało określone pole poznawcze dyrektywnego aktu mowy „rozkazywać“ dla dzieci w wieku 9-11 lat. Dowiedziono, że zarówno dzieci, jak i dorośli podczas reakcji na zwrot „rozkazywać“ uwzględniają kontekst, w którym się dany akt komunikacyjny pojawia. Wyrażenie jest uwarunkowane społecznie, a takie komponenty, jak „dyrektywne znaczenie okoliczności“, „kto zmusza do wykonania polecenia“, „kto jest zmuszany do wykonania czynności“ - przeważają w odpowiedziach dzieci. Rozmieszczenie składowych części kontekstu pola poznawczego dzieci i dorosłych jest zróżnicowane, jednak daje się zaobserwować duże podobieństwo lokalizacyjne. Podczas analizy sytuacyjno-skojarzeniowej zawartości semantycznej zauważamy bardziej wyraziste zróżnicowanie. Skojarzenia dorosłych są bardziej stereotypowe. Natomiast skojarzenia dzieci są znacznie bardziej różnorodne, mające podłoże emocjonalne, uwarunkowane okolicznościami, w których się dzieci znajdują. Zaprezentowane wyniki badań pozwalają na sformułowanie wniosku, że składnik skojarzeniowosytuacyjny zmienia się wraz z wiekiem, w ramach dostosowywania się do ogólnie przyjętych norm społecznych. |
|---|